Vanuit Uttar Pradesh reisden we naar Rajasthan, Punjab, Himachal Pradesh en Delhi. In deze vijf deelstaten bezochten we elf steden en beleefden we zowel hoogte- als dieptepunten. Dat ik daarbij als eerste aan de ontmoeting met de guru in Jaipur moet denken, is geen verrassing. Dat was een absoluut hoogtepunt. De Taj Mahal in Agra, de pizza die we in Jaipur aten en de stadswandeling (met lunch) in Jodhpur? Ook dat waren hoogtepunten. De koude douches, lage waterdruk of het überhaupt ontbreken van water om jezelf mee te wassen? Een dieptepunt. De spontane gesprekken met vreemdelingen in de bus of op straat, de nacht die we in de Thar-woestijn nabij Jaisalmer doorbrachten, de Golden Temple in Amritsar, de zon op ons balkon in McLeod Ganj of de behulpzaamheid van de bevolking in het algemeen? Hoogtepunten. Het afval en de stank op straat, de hoeveelheid auto’s, riksja’s en brommers die zich door de te kleine straten proberen te wurmen, het constante getoeter en de opdringerige verkopers en chauffeurs? Absolute dieptepunten.
Dat India indruk heeft gemaakt, kunnen we echter niet ontkennen. Maar na achtentwintig dagen is ons avontuur in het land tot een eind gekomen en is het tijd om de balans op te maken in de volgende overzichtelijke (en zeer leerzame) lijst:
- Aantal plaatsen ter wereld die strenger worden beveiligd dan de Akshardham in (New) Delhi: 0. Er hangt zelfs een bord met de meest uiteenlopende zaken die men absoluut niet mee naar binnen mag nemen. Daarbij komt het er min of meer op neer dat je nog net de kleren aan je lijf mag aanhouden. Iets dat overigens maar goed is ook, omdat men je tijdens het fouilleren gewoon ongegeneerd in je kruis grijpt.
- Aantal keren dat de bus op de snelweg door de politie tot stoppen werd gemaand en niet meer verder mocht rijden: 1. De reden daarvan blijft tot op de dag van vandaag een raadsel.
- Aantal personen die hebben gezegd dat onze ouders Noëlle toch wel het meest moesten missen: 1. Andersom is dat natuurlijk geen enkele keer voorgekomen.
- Aantal personen die er van overtuigd waren dat Nederland een goed cricketteam heeft: 1. Omdat ik dit ernstig betwijfelde heb ik het opgezocht en ik had gelijk. Dat hebben we niet.
- Aantal keren dat we hebben gezondigd bij de McDonalds of één van diens familieleden (KFC, de Pizza Hut en Domino’s): 5. En hoewel de rest van de wereld lyrisch het Indiase eten verheerlijkt, vind ik dit getal bij lange na niet hoog genoeg. Ik heb in mijn leven nog nooit zoveel onschuldige producten gegeten die ten slachtoffer waren gevallen aan een groepsverkrachting van overdadige kruiden en sauzen. Koriander geeft mij de kriebels en van het woord masala alleen al raak ik spontaan aan de diarree.
- Aantal nieuwe vrienden gemaakt: 6.
- Aantal keren gedoucht: 12.
- Aantal keren dat Noëlle gedreigd heeft de verzekering te bellen om te vragen of een noodhelikopter die ons het land uit brengt vergoed wordt door onze reisverzekering: 12. (De keren dat ik daarmee gedreigd heb, is slechts twee en vooral te wijten aan het feit dat mijn maag in opstand kwam tegen de Indiase keuken.)
- Aantal keren dat ons (ondanks het ontbreken van een ring aan onze vinger) gevraagd is of we getrouwd waren: 25.
- Aantal dagen dat ik mijn haren niet heb gewassen: 56. Hoewel dat mijn absolute record is, moet ik concluderen dat ons no-poo experiment mislukt is en ik het in Nieuw-Zeeland weer ga wassen.
- Aantal vreemdelingen die spontaan een gesprek met ons aanknoopten op straat, in de bus, in een restaurant, het hostel, een tempel en… overal eigenlijk: onmogelijk om te tellen.
- Het percentage dat uitdrukt hoe blij we zijn om het land weer te verlaten: 100.
Kan ik hiermee concluderen dat we ons door India hebben laten overweldigen? Ja. Is dat erg? Nee. Want na regen komt zonneschijn. En na India komt Nieuw-Zeeland.