Thuis werd ik jarenlang ‘structopaatje’ genoemd en voor de grap legden mijn zusjes mijn bestek scheef naast mijn bord. Met glinsterende ogen keken ze mij dan aan. In afwachting of ik het bestek weer recht zou leggen. Natuurlijk deed ik dat. Soms ben ik koppig – en ik wil ook best een punt maken. Maar waarom zou ik? Ik geef toe dat ik gesteld ben op orde.
Ik heb een hekel aan rommel, prulletjes en tierelantijntjes. In mijn huis stond zo weinig mogelijk. En alles wat er wél stond, had een vaste plaats. In de Albert Heijn in Utrecht noemden ze me ‘dymo’, naar de labelmaker. Ook daar probeerde ik voor alles een vaste plaats te creëren. Iedereen die ooit bij de Albert Heijn heeft gewerkt – achter de informatiebalie, in het magazijn, op kantoor – weet wat een uitdaging dat is. Niet om het te creëren, maar om het zo te houden. Ik maak samenvattingen van samenvattingen en ben gek op lijstjes. In een bekend restaurant hoef ik de menukaart niet te zien – ik bestel altijd hetzelfde. In mijn streven naar rust – want dat is wat ik hiermee probeer te bereiken – ben ik echter doorgeschoten. Ik ben een gevangene van mijn eigen goede eigenschappen. Ik ben verantwoordelijk, gestructureerd, efficiënt, perfectionistisch en een rasechte controlfreak. En natuurlijk levert dat wat op. Routine, overzicht, snelheid, (zelf)zekerheid en kwaliteit. Maar zoals ik al zei – het beperkt me ook enorm. Ik kan namelijk ook enorm star, geïrriteerd, ongeduldig en onrustig zijn. Als er iets geregeld moet worden, verwacht ik dat dat direct gebeurt. Op mijn manier en op mijn voorwaarden. Helaas heeft de realiteit hier geen boodschap aan. En dat ervaar ik iedere keer opnieuw gedurende mijn voorbereidingen op het komende (reis)jaar.
Zo heb ik deze week een camper gehuurd. Dat was één van de weinige zaken die nog geregeld moesten worden voor mijn vertrek naar Las Palmas over twee weken. Ik had hiervoor een budget opgesteld van veertig euro per dag. Vol goede moed begonnen mijn moeder en ik het internet af te struinen. Er waren ongelofelijk veel soorten aanbieders en campers en in de meeste gevallen waren de kosten niet direct inzichtelijk. We vroegen verschillende prijsopgaven op bij verschillende aanbieders, zodat we ze de volgende dag allemaal netjes op een rijtje konden zetten. Van die dag wachten werd ik al nerveus. Ik zag dat sommige campers al niet meer beschikbaar waren voor de periode waarin wij de camper wilden huren. We zitten namelijk half in het Nieuw-Zeelandse hoogseizoen, en half in het Nieuw-Zeelandse middenseizoen. Op de sites staat dat het verstandig is om negen maanden van te voren een camper te huren. Wij zaten nu op zeven maanden. Ook in de prijsopgaven die binnen stromen staat dat ik snel een beslissing moet nemen. Veel van de prijsopgaven blijken te ver buiten ons budget te liggen. Eindelijk komt er een aanbieding binnen van vijfenzestig euro per dag. Ik heb een besluit genomen. Dat is de campervan die ik wil huren. Helaas is het aanbod direct van de Nieuw-Zeelandse aanbieder afkomstig en heb ik inmiddels besloten om de camper één dag later te huren, zodat we iets meer tijd in Auckland hebben. Ik vul een nieuwe aanvraag in met de juiste data, en dat betekent dat ik nog een dag langer moet wachten op antwoord. Twee uur later ben ik al ongeduldig. Ik besluit te antwoorden op het eerste bod en vermeld daarin dat ik graag op het aanbod in wil gaan maar dat ik de data nog wil aanpassen. Als ik denk dat ik het geregeld heb, ontvang ik een e-mail van een andere aanbieder. Deze aanbieder geeft aan dat hij dezelfde campervan kan regelen, maar dan voor zestig euro per dag. Niet alleen doet deze aanbieder een beter bod, hij is ook nog eens Nederlands waardoor het communiceren aanzienlijk sneller en gemakkelijker gaat. Ik besluit met deze tweede aanbieder in zee te gaan en bedenk me wat een zooitje ik er dankzij mijn ongeduld weer van heb gemaakt. Ik stuur mijn eerste aanbieder een e-mail met daarin mijn excuses voor de vele e-mails en stel dat ik wil afzien van het aanbod. Gelukkig is dat geen probleem en wordt de boeking van de tweede aanbieder snel bevestigd. Gedurende deze dagen besef ik hoe graag ik het proces wil controleren. In plaats van rustig af te wachten, probeer ik een snellere reactie van de ander af te dwingen. Tegelijkertijd heb ik in mijn hoofd al twee alternatieven bedacht. In plaats van rust, creëer ik onrust. Ik vraag me af hoeveel wijntjes er in Las Palmas nodig zijn om de touwtjes iets te laten vieren.
