Onrustig wip ik van mijn ene naar mijn andere been. Het is half vijf ’s ochtends en we staan klaar om de Colca Canyon te verlaten. Onze rugzak is zwaar en het zou me niet verbazen als we, bij het minste verlies van ons evenwicht, terug de vallei in zouden donderen. Weifelend kijk ik naar boven. Hoe gaan we dit voor elkaar krijgen? De tocht naar boven duurt gemiddeld drie tot drie en een half uur…

Als het aan de supermarkten in Lima ligt, brengen we een kwart van onze tijd in Peru hier door. Want ook vandaag zijn we getuige van het inefficiënte tafereel dat zich telkens weer bij de kassa ontvouwt. Terwijl de klant wiens beurt het is glazig en verveeld voor zich uit staart, scant de caissière op haar gemak de boodschappen. Hoewel de gescande artikelen netjes op de achterband worden gelegd, maakt niemand…

Wie in Huaraz voor een dubbeltje op de eerste rij wil zitten, neemt in plaats van de taxi gewoon de bus. Want in tegenstelling tot het groepje toeristen dat ons naar Laguna 69 vergezelde en (na een trip van ruim twaalf uur) doodleuk nog de nachtbus naar de volgende bestemming nam, hebben wij meer tijd nodig. Tijd om te herstellen. En dus sommeren wij pas twee dagen later lijn 1 naast de Parroquia Nuestra…

Het is twee uur ’s nachts en de bus staat stil. Buiten is het donker, maar toch loopt de busmedewerker door de gangen om iedereen te waarschuwen. We zijn in Máncora, dé strandbestemming van Peru. Een plek waar je kunt surfen en feesten. De plaats om te zien en gezien te worden. En dus staat de medewerker kort even stil bij alle toeristen. Als vijfennegentig procent van ons de bus verlaat, werp ik nieuwsgierig een blik naar buiten.

Het landschap raast voorbij. Een oude vrouw, gehuld in traditionele kledij, daalt langzaam de berg af. Het felroze steekt af tegen het groene landschap. Er lijkt geen einde aan te komen. Hoewel het een prachtig plaatje zou hebben opgeleverd, rijdt de bus in volle vaart door. Weg van de vrouw en door naar onze laatste bestemming. Cuenca. De stad waar we een week zullen verblijven. Rugzakken af. Schoenen uit. Terug naar een vast ritme.

“Ik word gevolgd…” Onze gids stopt onverwacht en begint druk met zijn handen in de lucht te wapperen. Niet erg onder de indruk van zijn gezwaai kijken we hem aan. “Insecten bedoel je? Of toeristen? Want ik ben er vrij zeker van dat dat laatste de bedoeling is…” We zijn in het Cuyabeno Nationaal Park, en het is onze laatste avond. Samen met Elvis, onze gids, en twee andere toeristen wandelden we voor het laatst door de jungle.

Met een zucht sla ik mijn tablet open en laat ik mijn blik over het nog lege document glijden. Na bijna veertien dagen te hebben doorgebracht op één van de meest bijzondere plekken op aarde, ben ik niet verder gekomen dan het schrijven van één blog over de onbekwaamheid van één ober. Nu we weer terug in Santa Cruz zijn, en zowel de wifi als de alcohol weer rijkelijk vloeit, voel ik mij gedwongen deze eilandengroep…

Na een uurtje en een biertje is alles weer goed. Mijn zusje is van de beademing gehaald en de rust is wedergekeerd. Aan het zwembad wordt er gekaart, en niets wijst er op dat zuslief nog niet zo heel lang geleden stond te hyperventileren. Het gevolg van boosheid, teleurstelling en één grote deceptie. “Dat de ober na het serveren van het dessert überhaupt nog terug durfde te komen om de tafel af te ruimen…

Een beetje ongedurig zitten we op de bank bij de receptie van het North South Holiday Park in Christchurch. Hoewel we hier gisteren al voor $5 per persoon een transfer naar het vliegveld boekten, lijkt degene die ons daar naar toe zou brengen daar niet van op de hoogte te zijn. Voor de zoveelste keer pakt de receptioniste de telefoon en verontschuldigt zich voor het feit dat zowel de chauffeur…

Dat Nieuw-Zeeland een prachtig land is, hoef ik niet nog een keer (en nog een keer) te vertellen. Gaap. En toch is het belangrijk. Omdat het zich daarom uitermate goed leent voor het maken van wandelingen. Kort en lang. Gemakkelijk, uitdagend of ronduit vermoeiend. Wandelingen waarbij je over de andere wandelaars struikelt of wandelingen waardoor je je helemaal alleen waant. Voor ieder is er wat wils. En dat betekent dan ook dat de meest uiteenlopende types…